endlessMEMORY

ก้าวย่างแรกที่ได้สัมผัสผืนดินฝั่งตะวันตก.... อีกซีกฝากโลกจากเมืองไทย

ภาพที่ถ่ายจากเครื่องบินคือภาพหลังหิมะโปรยปราย แน่นอน เมืองทั้งเมืองอยู่ภายใต้หิมะขาวโพลน บ้านเมือง ถนนหนทางถูกแบ่งเป็นบล๊อกๆ ถนนนั่นคงมีเครื่องมาเกลี่ยหิมะแล้วสินะ!?

พวกเราต้องประเดิมรองท้องด้วยอาหารมื้อแรก ณ สนามบินในเมือง Minnepolis ประเทศอเมริกา มองราคาอาหารแล้วน้ำตาแทบร่วง แต่เมื่อมีเสียงเรียกร้องว่าอยากกินเบอร์เกอร์ ทุกคนก็จัดให้ เบอร์เกอร์คิงของที่นั่น อร่อยจริงๆนะ แต่ขนาดเนี้ย กินกัน3คนยังแทบไม่หมดเลย

เดินทางถึงวิลเลจที่พักของพวกเรา ณ เมือง williamsburg ในรัฐ Virginia

3 วันให้หลังจากการเดินทาง พวกเราก็ได้พบสิ่งที่อยากเจอมากที่สุด... หิมะสุดท้ายของฤดู!!!
ตื่นเช้ามา ได้ยินเสียงแรกจาก จา ...

"เฮ้ย หิมะตก" เพื่อนร่วมห้องอีก 2 ชีวิต สะดุ้งขึ้นมาจากเตียงแทบจะทันที วิ่งตรงไปที่หน้าต่าง

แล้วก็....

เงียบ .....

ยังคงเงียบต่อไป....

แล้วก็โวยวายเหมือนห้องจะแตก "ถ่ายรูป!! หิมะโว้ยยย" (บ้ากันแน่ๆพวกนี้ - -")

ภาพนี้ถ่ายจากบนห้องที่พัก แทบจะทันทีที่กระโดดออกมาจากเตียง

ส่วนนี่ เป็นบรรยากาศบริเวณภายในวิลเลจ

มีคนปั้นตุ๊กตาหิมะด้วย แต่เป็นรูปน้องหมี ตรงตามันเป็นเหรียญ25เซนต์ กะจมูกตรงเหรียญ เพนนีด้วยแหละ อยากจะขโมยจัง โฮกกก ไม่ดีม้าง

ทุกอย่างเหมือนถูกโรยด้วยไอซ์ซิ่งสีขาว

สัมผัสนิ่มๆมือที่เหมือนจะละลายนี่มันอารายกัน

อากาศอย่างนี้มันต้องเดินเล่นใช่มะ ยังมีหิมะตกอยู่หน่อยๆเลย

เอ้า!!~ ถ่ายกับป้ายวิลเลจหน่อยเร็ว (มีรถหรูวิ่งผ่านด้วย วิ้ดวิ้ว)

ความทรงจำที่ได้จากสถานที่แห่งนี้ ในเวลาเกือบ3เดือน ไม่มีอะไรมาทดแทนได้ แต่เรื่องราวอีกมากมายที่อยากจะถ่ายทอดยังไม่หมดเพียงแค่นี้ ถือซะว่านี่เป็นการเกริ่นนำก้อละกัล อิอิ

คราวนี้จะอัพหลายเรื่องเลยแฮะ รูปก็เยอะด้วย อย่าเพิ่งงงกันละ...

อันนี้เป็นภาคต่อจากเอนทรี่ที่แล้ว ครั้งนี้จะเน้นสถานที่ใกล้ๆวิลเลจอ่ะนะก่ะ ก็ขอเริ่มด้วยเรื่องของกินก่อนเลยละกัน อิอิ

แถวๆวิลเลจ ที่เราพักมีร้านอาหารเยอะมาก โรงแรมก็เยอะ เพราะมันเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวจะพักกันอ่ะนะ มีวันนึงที่ไม่มีงานต้องทำ พวกเราเลยเดินไปกินขนมร้าน Waffle&Pancake ใกล้ๆกับวิลเลจ จริงๆแถวนี้มีร้านแบบนี้เยอะมากอ่ะ เหมือนเป็นแหล่งแพนเค้กยังไงยังงั้น ว่าแต่คนที่นี่เค้ากินแต่แป้งกะครีมใช่มั้ย ถึงได้ขุนจนอ้วนเกือบทุกคนอ่ะ

เก็บรูปมาฝาก แพนเค้กชอคโกแลตกับวาฟเฟิลแอปเปิ้ล อิอิ จานใหญ่มากกกกก แล้วก็อร่อยมากด้วย

หลังจากกินเสร็จ พวกเราก็ไปเดินย่อยกัน จริงๆที่พักพวกเราถือว่าดีมากเลยนะ เพราะว่ามันค่อนข้างเดินทางไปไหนสะดวก (ในแง่ของต่างจังหวัด อ่ะนะ) อยู่ติดถนนใหญ่ มีรถบัสผ่านทุกๆ1ชั่วโมงอ่ะ

ส่วนเมือง Williamsburg ที่พวกเราอยู่เนี้ย เป็นเมืองประวัติศาสตร์แหละ ถ้าจะให้เปรียบเทียบกับบ้านเราก็เหมือนอยุธยาละม้าง เพราะเค้ามีบ้านเรือนเก่าๆ สมัยหลายร้อยปี เก็บไว้เป็นอนุสรณ์แล้วก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วยอ่ะ

เดินไปแค่15นาทีก็ถึงแหละ colonial Williamsburg

จะมีคนแต่งชุดยุคเก่าๆเต็มไปหมดเลย เป็นเหมือนพิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง ให้เดินเที่ยวได้ทั่วเลยแหละ ขอบอกว่ากว้างมากๆ พวกเราได้เดินกันแค่ส่วนเดียวเอง เพราะว่าบางส่วนจะเป็นส่วนที่ต้องเสียตังค์ ยังไงละ เหอๆๆ เดินไปเรื่อยๆก็จะมีจุดที่เค้าอธิบายให้ความรู้เกี่ยวกับเมือง จะหยุดแวะฟังก็ได้

ชอบบรรยากาศแบบนี้มากๆ

มีรถม้าด้วยนะ

แล้วก็กังหันลมที่ไม่หมุนอีกอัน อิอิ

จริงๆถ่ายรูปไว้เยอะมาก แต่ถ้าลงเยอะ เพื่อนๆคงโหลดดูกันไม่ไหวแน่เลย แง้ว~

จบเรื่อง colonial ไปละกัน (อ้าว ตัดบทซะง้าน)

มาต่ออีกด้วยเรื่องของกิน ฮ่าๆๆ ทุกคนไม่ต้องคิดไกล เพราะกินเยอะจนน้ำหนักขึ้นอยู่นี่ไง ถ้าพูดถึงไอติมละก็...... Ben&Jerry สิ!!!! อร่อยมากเลยละ แบบว่าไม่รู้จะพูดยังไง รสชาติมันเข้มข้นละม้าง หรือพูดง่ายๆก็คืออ้วนอ่ะจิ ฮ่ะๆๆ ที่นั่นเค้าจะกินใส่กับวาฟเฟิลโคนละ อืออออ อยากกินอีกจัง

เอาจามาเป็นฟรีเซ็นเตอร์ซะหน่อย

เอาละ ขอเปลี่ยนเรื่องต่อไปละนะ มีครั้งนึง พวกเราได้ไปดูหนังกันที่โรงหนังในเมืองละ ตอนแรกก็คิดว่าโรงหนังมันต้องไม่ดีแน่ๆเพราะที่นี่มันบ้านนอก!! แต่กลายเป็นว่าตรงส่วนโรงหนังเนี้ย เป็นที่สร้างใหม่ มีตึกใหม่ๆแบบเดียวกันเต็มเลย เราว่าอีกสัก2ปี ถ้ามันสร้างเสร็จหมด คงเป็นแหล่งชอปปิ้งของเมืองละม้าง... เราเลยถ่ายรูปกับโปสเตอร์หนังมา... อยากดูมากกกกกกกกก Prirate of Carribian ภาค2 แต่วันนั้นหนังที่ไปดูก็คือเรื่อง MI3 อ่ะ แง้ว~

ต่อมาก็มาถึงเรื่องสุดท้ายของวันนี้ละ เรื่องตอนไปงานสงกรานต์ที่วันไทยในรัฐที่เราอยู่ไง เราเคยลงเรื่องนี้ในเอนทรี่เก่าๆแล้วละ ถ้าใครอยากอ่านก็ไปเปิดดูได้ ถือว่าตรงนี้เป็นภาพประกอบละกันนะ แฮ่

บรรยากาศในงาน วันนี้ ร้อนมากกก

คนมางานเยอะมาก ได้ทำบุญ ได้คุยกับคนไทย+พระ ที่นั่น สนุกมากเลยละ

อันนี้เป็นเวที เค้าขึ้นไปร้องคาราโอเกะกันด้วย อิอิ ก็อย่างที่บอก ประมาณเพลงหมอรำซิ่ง

อันนี้ถ่ายในอุโบสถแหละ ดูแล้วอย่าตกใจอ่ะ น้องที่นั่งข้างหลังเค้าอยากมีส่วนร่วม เพื่อนๆอย่าคิดไปไกลละ เหอๆ ว่าแต่งานสงกรานต์ที่นี่เค้าจัดกันวันที่23เมษาอ่ะ คงเพราะเป็นวันอาทิตย์แล้วก็เค้าว่างๆกันพอดีละม้างง

แล้วก็ภาพนี้ เราสรงน้ำพระเสร็จเป็นคนแรก เลยรีบตั้งตัว หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายเพื่อนๆตอน
สรงน้ำพระอยู่ อิอิ

สุดท้ายนี้ เราก็ขอขอบคุณ คุณอาของก้อยที่ขับรถพาพวกเราไปงานในครั้งนี้ ถ้าไม่มีเค้า พวกเราคงไม่ได้เจอบรรยากาศแบบบ้านเมืองเราที่นั้นค่ะ เย้ๆๆ แล้วก็อีกเรื่องคือ จริงๆ พวกเราได้สัมภาษณ์ลงหนังสือพิมพ์ด้วยละ!!~ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นเดลินิวส์นะ ซักฉบับน่ะแหละ แต่ที่บ้านเราไม่ได้รับเดลินิวส์นี่สิ อดหาภาพเก็บไว้เลย บ้านใครมีเดลินิวส์ ฉบับเดือนเมษาบ้างค่ะะะะะะะะ~

เอาละ อันนี้ขอแอบเพิ่มสักนิด เรื่องเกี่ยวกับงานFMAที่ไปมาวันนี้จ้า

ไปกับเจ้าหมี แฮ่ คนไปงานไม่เยอะเลย แถมที่จัดงานก็ใกล้มาบุญครองมากด้วย เดินไปไม่ถึง5นาที ก็ถึงแล้วอ่ะ ตกลงมันดีหรือไม่ดีเนี่ย ชักงง แต่จริงๆก็สนุกดีนะนุช - -" เอารูปมาฝากกัน (เราถ่ายเบลอไปหลายรูปเลยอ่ะ T-T)

รูปแรก เป็นรูปที่คุณๆสภาถั่วขึ้นไปแสดง

รูปต่อไป สภาถั่วแอบงีบ อิอิ

แล้วก็ต่อด้วยแกงค์3ช่า ง่า รอย-เอ็ด-ฮิวจ์ (ภาพแอบเบลอ โทษทีจ้า)

รูปนี้เป็นรูปแม่-ลูก อิอิ แม่หมีกะเด็กหญิงเอ็ด เจ้าหมีเย็บลูกเอ็ดกะมือเลยนะเนี่ย

แล้วก็รูปสุดท้ายเป็นรูปเราเอง ขอถ่ายกะคุณฮิวจ์ อิอิ

ก็จบแล้วคร้าบบบบบ โหลดรูปเยอะไปหน่อย ขออภัยนะก๊าบ แหะๆ

วันนี้เราจะมาอัพเรื่อง tag!!! ที่ได้ส่งลูกโซ๋มาจาก ปิ่นคุง หลายคนคงรู้แล้วว่า tag อันนี้ให้บอกเรื่องเกี่ยวกับตัวเองที่ไม่ค่อยมีคนรู้มา 5 อย่างด้วยกัน หลายคนเค้าก็โดน tag กันไปแล้ว แต่เราเพิ่งได้รับถ้าไม่เขียน เดี๋ยวจะหาว่าผิดธรรมเนียม ก๊ากกกก ^^ แล้วก็หลังจากโดน tag แล้ว เราจะต้องส่งต่อให้อีก 5 คน เหมือนจดหมายลูกโซ่เลยเนอะ เราก็เลยจะขอส่งความโชคดี(ร้าย) ให้แก่ท่านๆต่อไปนี้ (เจ้าปิ่น มันส่งไปเกือบหมดแล้วหนิหว่า - -")

1. อัง!!: ได้ข่าวว่ากำลังจะเริ่มเขียนบล๊อก ฮี่ๆๆ งั้นก็จัดการเรื่อง tag ซะเล้ย รับน้องๆ ก๊าก
2. นังตอม: a-2-m.exteen.com ฮ่าๆๆ ช้านบอกแล้วว่าต้องโดน tag ก่อนแก >_<
3. ปั๊กกี้** : -pakky.exteen.com ไม่ได้อัพบล๊อกนานแล้วนะนู๋ เอา tag ไปซะเลย
4. คุณNashi: daina.exteen.com นี่ก็อีกหนึ่ง ไม่ยอมอัพบล๊อกเลย ดองจนเค็มแล้วเค่อะ
5. น้อง Nutt : bz-nutt.exteen.com สงสัยจะฉลองปีใหม่กันจนเพลินละจิ

เอาล่ะ ในเมื่อส่งต่อกันไปแล้ว ก็มาเริ่มเรื่องแฉๆของเราดีกว่า

เรื่องแรก: ห้ามทำมันนะ!!!
จริงๆแล้วเราเป็นพวกรักสัตว์นะ เหอๆ มันก็ไม่เชิงว่ารักอะไรหรอก แต่เอาเป็นว่าไม่กล้าฆ่ามากกว่า อย่างมด หรือยุง ที่คนอื่นรำคาญก็ตบบ้าง ตีบ้างน่ะ เราทำไม่ได้!! อ่ะ จำได้ว่าตอนไปปัจฉิมม.6 ที่พักมียุงเยอะมาก แต่เราไม่กล้าตบ จนเพื่อนแปลกใจไปตามๆกัน ประมาณว่าเห็นคนอื่นตบยังไม่ค่อยจะได้เลย อย่างนี้เค้าเรียกว่าอะไรน้า... กลัวอะไรแปลกๆใช่มั้ย?? ส่วนถ้าเป็นมดหรือแมลงตัวเล็กๆ เราจะเอากระดาษให้มันไต่แล้วเอาไปวางไว้ที่อื่นอ่ะ - -* เป็นความโรคจิตส่วนตัวนั่นเอง

เรื่องที่2: เพื่อนแท้หรือมิตรเทียม??
เราเคยอ่านหนังสือเล่มนึงเค้าเขียนถึงเรื่องเพื่อนแท้ว่า ในชีวิตคนเราเนี่ย บางคนแม้จะแก่แล้วแต่ก็ยังไม่มีสิ่งที่เรียกว่ามิตรแท้เลย เราอ่านแล้วก็รู้สึกว่า เราเป็นคนโชคดีมาก ที่มีเพื่อนดีๆอยู่ข้างกาย แฮ่ ตั้งแต่สมัยเรียนประถม เรานิสัยแย่มาก! ไม่ใช่แบบว่าเกเร ไม่เรียน แต่เป็นความเอาแต่ใจตัวเอง อารมณ์รุนแรง ประมาณนั้น แต่หลังจากเราได้เป็นเพื่อนกับพวกแก... มันทำให้เรานิสัยเปลี่ยนไป พอขึ้นม.ต้นมา ทำให้เราคิดว่า ดีจริงๆที่ได้รู้จักพวกแกและก็ขอบคุณนะที่ทำให้เพื่อนตาสว่าง ///

เรื่องที่3: จะกลัวอะไรหนักหนา ฮึ
เราเป็นคนกลัวผีมากอ่ะ!! หนังผีนี่ห้ามเฉียดเข้าใกล้เลย ตอนดูยังไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่มันทรมานตัวเองตอนนอนนี่ซิ... แบบว่า มันนอนไม่หลับอ่ะ ด้วยความกลัวเป็นเหตุนั่นเอง ตอนเด็กๆเป็นมากกว่านี้อีกนะ แค่การ์ตูนที่มีฉากอะไรน่ากลัว ฆ่ากันตาย ยังไม่กล้าอ่านเลย อย่างพวกคินดะอิจิงี้ ถึงตอนนี้จิตใจเริ่มถึกขึ้นแล้ว แต่หนังผีเนี้ย ขอผ่านนนนน - -"

เรื่องที่4: นี่มันความลับแล้วเรอะ
ตอนนี้เรากำลังแต่งนิยายเรื่องนึงอยู่ อยากเอามาให้อ่านแต่กลัวไม่มีคนอ่าน ก๊ากก แต่จริงๆแล้วมันยังไม่ไปถึงไหนเลย ถึงจะมีพล๊อตเรื่องอยู่ในหัวแล้ว แต่การถ่ายทอดเป็นคำออกมาเนี้ย มันยากนะ.. อนึ่ง... พรสวรรค์ด้านนี้ก็ไม่มีเท่าไหร่ แล้วยังไม่เจียมตัวเองอีก แงๆๆๆ T-T

เรื่องสุดท้าย: นี่มันรายการแฉนิสัยตัวเองชัดๆ
เราเป็นโรคกลัว(อีกครั้ง)การถูกไม่สนใจอ่ะ อ่า พูดไม่ถูกแฮะ เอาเป็นว่าเป็นพวกชอบให้คนอื่นสนใจ?? หรือพูดง่ายๆว่าเกลียดการถูกทิ้งก็ละกัน มันจะทนไม่ได้จริงๆนะ อย่างพูดด้วยแล้วไม่พูดตอบเนี้ย ถ้าอยู่ในโหมดปกติก็ไม่ค่อยเป็นไรหรอก แต่ถ้าตอนไหนที่มันfeel bad อยู่แล้วเนี้ย
ยังเจอแบบนี้เข้าอีก ปรอทความกดดันในตัว มันจะพุ่งเลยแหละ ต้องพยายามท่องไว้ เย็นไว้โยมๆ
เหอๆ เพราะอารมณ์เรามันรุนแรงเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วยละมั้ง.. แต่จะพยายามนะ ฮือๆๆ

เอาละ จบภารกิจและ เจอกัน entry หน้านะจ๊ะ สุดท้ายนี้ เราดีใจที่ได้เขียนบล๊อกของ exteen นะ ได้เพื่อนใหม่ๆ ได้ความรู้มากมาย แล้วก็ได้ใช้เวลาไปกับความทรงจำที่ดีหลายๆอย่างค่ะ exteen จงเจริญ!!! บราโวๆ



Moonlight*Noon
View full profile