" ยามตะวันลาลับขอบฟากฟ้า

รัตติกาลเคลื่อนคล้อยเข้าปกคลุม

แม้ใจเจ้าจะกลัวและว้าวุ่น

แสงจันทร์กรุ่นจักส่องนำทางเจ้าเอย"

สวัสดีทุกคน... นี่เปงการเขียน blog ครั้งแรก หึหึ ตื่นเต้ลๆๆมั้ยๆๆ (พูดกะตัวเอง 55) เพื่อนๆอาจจะตกใจอยู่ดีๆทำไมมันถึงลุกขึ้นมาทำได้ จิงๆแล้วเราก้ออยากทำตั้งนานแล้วละ แล้วก้อพูดๆกะนู๋ปิ่น เมื่อวานนู๋ปิ่นเลยสมัคร blog ให้เค้าแย้ว เย้ๆ ขอบคุณง้าบ ฉลองการเปิด blog ใหม่ เราเลยลองเขียนกลอนเล่นๆดู อ่านแล้วคิดงายกานม้างหว่า อิอิ

จิงๆแล้วเรื่องกลอนเนี่ย มันเริ่มขึ้นเมื่อเช้านี่เอง...

เหตุการณ์ในวันที่ท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยเมฆ... ง่ะ ผิดเรื่องๆ เมื่อเช้าเนี่ย เราตื่นมาตั้งแต่7โมง แอบเซ็งเล็กๆ นอนต่อก้อไม่หลับ เพราะหวังว่าจะตื่นสัก 9-10 โมง แต่การตื่นเช้าไปเรียนทุกวันทำให้ร่างกายมันโต้ตอบกับแสงอาทิตย์ยาม7โมง (55ขี้มั่วเลย)นอนเล่นอยู่บนเตียงสักพัก ก้อคิดขึ้นได้ว่าวันนี้จะเขียน blog ครั้งแรกนี่หว่า แล้วตูจาเขียนอารายดี

ก้อนึกถึงกลอนบทนั้นขึ้นมาเลย แปลกดีมะ จากแรกๆนอนคิดไปมา กลายเปงลุกขึ้นมาเขียนใส่กระดาษซะงั้น เพราะสมองปลาทองเราจำอะไรมะได้นาน พอตั้งใจแต่งดูจิงๆแล้วกลายเปงมีสาระขึ้นมาอีกตั้งหาก หลายคนอาจจะไม่ได้คิดอะไร แต่เราอยากอธิบายว่า (ตรงนี้มะต้องอ่านกันก้อได้นะ แอบเขิน 55)

เราเปรียบ ตะวัน กับ คนที่เปงที่พึ่งของเรา อย่างพ่อแม่ ครู หรือคนที่เรารัก

เปรียบ รัตติกาล กับ การพลัดพราก ความตาย

และสุดท้าย เปรียบแสงจันทร์ กับ ความคิด ความมั่นคง หรือความเชื่อมั่นในตัวเอง...

ถ้าหากเราสูญเสียหรืออาจจะต้องพรากจากบุคคลอันเปงที่รัก ทุกคนก้อคงจะรู้สึกท้อแท้เสียใจแต่นั่นเป็นเพียงแค่หนึ่งห้วงคิด หากเรามีใจที่จะสู้และพร้อมที่จะเดินต่อไป ปล่อยอดีตให้เปงเพียงบทเรียนอันแสนสำคัญ แล้วก้าวไปข้างหน้า เผชิญกับอนาคตที่ยังคงรอเราอยู่ (เพราะฉะนั้น ทุกคน สู้ๆ สู้ตาย อิอิ)

แฮ่~~ ทุกคนคงคิดว่าสมองเห็ดๆอย่างแกจะคิด 'ไรได้ แต่ก้อนะ พวกแกต้องมองเราใหม่ซะแล้ว แอ้วๆๆๆๆๆๆ (แอคโค่)

Special Events เมื่อวานนี้ อิอิ

หลังจากการเรียน Ethics ที่มอเส็ด เราก้อไปเดินซีคอนกานต่อ กะ นุช ลี่ และก้อ อีฟๆ เดินซื้อของกานไปเรื่อยๆ นุช(มี๋) ก้อให้ข้อคิดขึ้นมาว่า ของอารายที่แกกะลังจะหาอยู่ง่ะ จะไม่ค่อยเจอหรอก แกจะได้ซื้อแต่ของที่ไม่ได้คิดจะซื้อ.... หึหึหึ แล้วมันก้อเปงจิง

เหอๆ ขณะนั้นเปงเวลาบ่าย3โมงกว่าแล้ว พวกเรากะลังคิดว่าจะกลับบ้านกันอยู่พอดี ก้อดันเดินผ่านหน้าร้าน Warner Bros. เข้าให้ แล้วก้อได้เห็น..(โทดนะเพื่อนๆ ที่ถ่ายออกมาแบบนี้)

ตอนแรกก้อคิดว่ามันคงจะแพง แต่ปรากฏว่า แพงกว่าที่คิด!!! มะใช่ละ ราคาพอซื้อไหว เรากะนุชก้อเลยตาเปงประกายซื้อมาคนละตัว เราซื้อสิงฆ์กริฟฟิน ส่วนนุชซื้องูน้อย สลิธิรีนมา อีฟๆก้อถามว่าซื้อทำไม พวกเราก้อตอบกลับไปว่า ไม่รู้เหมือนกาน ซื้อมาเก็บ (นุช!! อีฟต้องมองพวกเราด้วยสายตาเหยียดหยามแน่เลย) 555 ล้อเล่นน่ะ แต่ตอนนี้เราอยากคอสแฮร์รี่ขึ้นมาซะแล้วจิ งานหน้าเอาแน่ นะปิ่นๆ

" ดินกำลังเเห้งเเล้ง ร้อนรุนเเรงอยู่ทุกนาที
ฟ้ากำลังเปลี่ยนสี เหมือนมีสัญญาณอันตราย

นกกำลังหยุดร้อง ท้องทะเลก็เงียบสนิท
ลมกำลังเปลี่ยนทิศ เหมือนชีวิตกำลังเปลี่ยนไป... "

ตอนนี้ชอบเพลงนี้มากเยย "บอกได้ไหม" ของพี่ไอซ์ อิอิ

---

นี่คือการอัพรวดเดียวรวมทั้งอาทิตย์นี้ อิอิ
จิงๆตั้งใจจะอัพตั้งแต่เมื่อวันอาทิดและ แต่อัพ2วันติด กัวเพื่อนๆ จะหาว่าขี้เห่อของใหม่
เลยครบอาทิตย์ค่อยอัพแทน แฮ่~~

เรื่องแรก เมื่อวันอาทิตย์ก่อน 27/11/05 ตั้งนาฬิกาปลุกไว้8โมง แต่ตื่นก่อนอีกแหละ
วันนี้ต้องไปเรียนไวโอลิน ตอนเก้าโมง พร้อมแมคคุง ที่ไปเรียนเปียโน
ตอนกะลังจะออกจากบ้าน ประมาณแปดโมงสี่สิบห้า (ช้านสายแล้ว)
พวกเรา2พี่น้อง (ed&al.. มะใช่ละ) ก้อต้องตกใจมากกับ...

แก๊งค์ชอปเปอร์!! ตกใจมากเลย 20เกือบ30คันได้ม้าง ขับอย่างกะขบวนพาเหรด เสียงฮึ่มๆ ไปตามท้องถนนแถมมีมอไซค์ตำรวจนำหน้าอีก งงมาก (บอกไว้ถ้าใครมะรู้ ว่าเหตุเกิดหน้าบ้านเฮา ณ ถนนศรีนครินทร์) อยากรู้ว่าจะขับไปไหนกันจิงๆ เราเดาว่าเค้าน่าจะไปแข่งกานรึเป่าแต่แมคเดาว่า เค้าจะไปออกแสดงรถกัน - -" หลังจากขับรถออกจากบ้านซักพัก เราก้อเห็นรถเปิดไฟติต๊ะขับตามกันอยู่เลนกลางตอนแรกก้อนึกว่ารถเสีย ไม่ได้คิดไรมาก แต่ปรากฏว่าพอขับไปข้างหน้าสักพัก (เราขับเลนขวา) ก้อเจอแก๊งค์ชอปเปอร์นำหน้ารถพวกนั้นอยู่ เราแอบงง เพราะรถที่เปิดไฟติต๊ะ ก้อมีหลายคันมาก ประมาณว่ายาวเปงขบวน แต่เค้าขับค่อนข้างช้าๆ ไม่งั้น แก๊งค์ชอปเปอร์คงไม่เรียงเปงระเบียบซะขนาดนั้นหรอก บางคันก้อตีคู่กันเลย เราเลยถ่ายรูปมาฝาก (จิงๆตอนนั้นติดไฟแดง ตอนจะเลี้ยวเข้าเสรีพอดี)แต่เห็นแค่ไม่กี่คัน ยังไงก้อตาม เราคิดว่าเปงของแปลกที่หาดูได้ยากจิงๆ

---

28/11/05 วันนี้วันจันทร์ เลิกเรียนบ่าย2เลยไปเซนทรัลกาน

เนื่องจากแม่อังเอารถไปซ่อม อังเลยมะมีรถกลับบ้าน 555

เลยกลับกะเราแทน ก้อเลยแอบไปถ่ายติ๊กเกอร์ (อีกแล้ว)

กานแบบขำๆ เลยสแกนมาอวดเพื่อนๆ เหอๆ ไม่ชัดอย่างแรงง้าบ

---

>>>>>แอบบ่นเล็กๆน้อยๆ<<<<<

เมื่อวันพุธ (30/11/05)เรียน Bank manage แล้วอ.แจกการบ้านที่ให้ทำคืน... เฮ้อ แซดจิงๆ คะแนนออกมากันน่าเกลียดมากอ่ะ ที่เห็นคนได้มากสุดนะ
ประมาณ6ครึ่งเต็มสิบเห็นจาได้ แล้วคนนั้นเขียนปาย3หน้านะแก พอแอบดูกระดาษที่เหลือๆ บางคนปริ้นบ้าบอมาส่งตั้งหลายหน้า
เค้ายังให้คะแนนแค่แต้มเดียว แต้มครึ่งเงี้ย ช้านก้อได้มาสามแต้มเพราะตอบไม่ตรงคำถาม ไอ้อุ๊เพิ่งนั่งทำในคาบ ได้สามแต้มเท่ากัน T-T
ช้านมานโง่เองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

อีฟๆยังบอกเลยว่าเค้าไม่มีคะแนนขั้นต่ำ เหอๆ
แต่ขอบอกว่าเครียดจิงๆนะทำการบ้านเค้าเนี่ย เค้าให้งานเหมือนเราเปงนักวิเคราะห์เศรษฐกิจเต็มตัว 555
แต่ที่แย่ยิ่งกว่านั้น (หรือเค้าจะช่วยแล้วหว่า) เค้าบอกว่าพวกที่ได้คะแนนทุเรศให้ reassignment ได้ เหอๆ ฟังเท่านั้นถึงกะช๊อค
ไม่ได้ช๊อคเพราะดีจายที่อาจจะได้แก้คะแนนเพิ่ม แต่ช๊อคที่ว่ากรูต้องมานั่งเครียด ทำแมร่งอีกรอบแล้วหรอว่ะ!!! คราวนี้เลยปลงๆ
ทำใหม่แล้วหวังว่าจะไม่ได้น้อยกว่าเดิม หึหึ แล้วถ้าใครรู้จักพี่มิก

ขอบอกว่ามันก้อได้แค่หกแต้ม ขนาดพี่มิกนะ!!!!
เอาเปงว่า เปงงานที่เราปวดหัวตึ้บๆ+อยากให้มันผ่านไปให้เร็วที่สุด ในรอบเปิดเทอมนี้ก้อแล้วกัล สู้ๆ สู้ตายโว้ย

**** วันนี้ปิ่นเอาถ้วยน้ำชาฯ เล่มจบ มาให้อ่าน รู้สึกว่ามันก้อจบอย่างที่คิดเลย

ขอบพระทัย ปิ่นคุงมั๊กๆง้าบ****

---

เรื่องสุดท้ายเปงเรื่องของเมื่อวานนี้ จิงๆพวกเรานัดเล่นแบดกาน

ในซอยแบริ่งที่สนามเดิม แต่ตอนบ่ายๆ นุชโทบอกมาว่าคอร์สเต็ม!! เหอๆ

พวกเราก้อเลยไปเล่นแบดกานที่บ้านอังแทน ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าการเล่นได้มั้ย

เพราะไปถึงก้อเอาแต่กินๆ คุยๆ ฮาเฮ ได้ตีแบดไปจิงๆ ครึ่งชม.

ถึงอ๊ะเป่าก้อไม่รู้ เพราะเด๋วนี้หน้าหนาวแล้ว มืดเร็วมาก

ไม่ทันจะ6โมงก้อมืดและถ่ายรูปบ้าบอมาอีกแล้ว อิอิ

Special Thanks

ขอบคุณนังหมีมากที่ทำ options ให้เรา แฮ่ มันออกมาสวยกว่าที่เราคิดมากอ่ะ แค่คิดว่าถ้าเราทำเองจะออกมาเปงยังไงแล้วก้อไม่อยากคิดเลย เหอๆ

Ps. พุ่งนี้จะได้เห็นชุดคอส+จะได้ไปดูแฮร์รี่แล้ว เย้ๆ (พวกเราเปงพวกหลังเขาเป่าเนี่ย)

" ...เทอมาแต่งเติมท้องฟ้า ที่มืดมัวให้ได้มีดวงดาว
เทอมาทาสี ให้ห้องเทาๆ หมดความเหงาไป
ขอบคุณที่ฟ้าสร้างเทอ ให้เทอสร้างชั้นขึ้นมา
ให้ร่างกายของชั้นได้มาค้นพบ สิ่งที่เรียกว่าหัวใจ..."

เกี่ยวกะคอสเพลย์

เราคาดว่าเพื่อนๆหลายคนคงอัพเรื่องงานวันอาทิดกันไปหมดแล้ว
แต่เราแอบเก็บตกเล็กน้อยในเรื่องของเราเอง อิอิ ความรู้ใหม่ที่ได้
จากงานนี้ แน่นอน ต้องไม่พ้นเรื่อง สร้างสถานการณ์ (ใครเปงคน
เรียกก่อนนี่) 555 ในเมื่อไม่มีคนมาขอถ่ายรูป เพราะฉะนั้น เรา
ก้อต้องถ่ายกันเองก่อน ตอนแรกก็ไม่ได้คิดไร แต่หลังๆ เริ่มขยับยิ้ม
ได้ฝืดขึ้นเรื่อยๆ เนื่องจากหน้าเมื่อย 55 ตุ่นก็บอกว่าเป็นเหมือนกัน
เพราะมีคนรุมล้อมถ่าย กรี้ดกร้าด แอบดีใจลึกๆอ่ะ พวกแกเป็นกันมั้ย
หรือเราบ้าไปคนเดียว แหะๆ แล้วก็อีกเรื่องที่ดีใจมากกกกกกกจิงๆนะ
ก็เรื่องที่มีน้องคนนึงดึงเราขอไปถ่ายรูปเดี่ยว แล้วเค้าก้อชมว่าน่ารัก
(อ้ากกกกกกกกกกกกก เขินโว้ย) เราก็ขอบคุณเค้าไป แบบว่า โอ้ว
ดีใจแต่แอบเก็บซ่อนอาการ ยังไงก็ขอบคุณน้องคนนั้นจิงๆ >_< แต่
หลังจากนั้นก้อมีอีก2-3คน แต่มันไม่รู้สึกดีใจเท่าน้องคนแรกอ่ะ
แฮ่ๆๆๆ เข้าใจเค้ามั้ยอ่าาาาา

สุดท้ายอยากบอกว่า ทำไมลี่ถึงแต่งแล้วเท่แบบนี้อ่าาาาาาาาา โฮกกก

เรื่องงึมงำส่วนตัว

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอาราย รู้สึกรักไวโอลินกะเปียโนมากขึ้นเป็นพิเศษ
มานั่งย้อนคิด ตั้งแต่จำความได้ ก็อยู่กะเปียโนมาตลอด ตอนเด็กๆ
โดนพ่อกะแม่จับเรียน เรารู้สึกเฉยชามากอ่ะ มาคิดๆดู ถ้าตอนนั้น
ตั้งใจเรียนก้อดีจิ แฮ่ จะได้ไม่อ่อนเบสิกเหมือนที่เป็นอยู่ตอนนี้
ไม่อยากโดนหาว่าเวอร์เลยอ่ะ แต่อยากบอกว่า ถ้าให้อยู่กับเปียโน
กะไวโอลินอ่ะ เล่นทั้งวันยังได้เลย แต่เสียงที่ออกมา เป็นไงไม่รู้นะ
หึหึ ช่วงนี้คงเปงช่วงอารมณ์ศิลปินครอบงำม้าง กะจะซ้อมๆ แปปเดียว
แต่ดูเวลาอีกทีก็ผ่านไปชม.นึงแล้ว เฮ้อ จำใจหยุดเล่นมาทำงานแทน
ช่วงนี้เกมก้อไม่ได้แตะ รู้สึกคิดถึงเกมเหมือนกานนะเนี่ย
ต้องเรียกสัญชาตญาณดิบคืน 555 เกี่ยวมั้ย

สุดท้าย อยากบอกว่าถ้าเลือกได้ชาติหน้าและชาติต่อๆไป เราก้อขอ
ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อกะแม่ ได้เกิดมาเป็นพี่ของไอ้พวกน้องแสบ
ได้เกิดมาเป็นเพื่อนกับพวกแกๆๆๆ ทุกคน แล้วก้อได้เกิดมาเล่น
เปียโนกะไวโอลืนอีกกกกก ขอโลภ เล่นกีตาร์กะอีเล็กโทนด้วย
เหอๆ 555 จงทำชาตินี้ให้ดีที่สุด - -"

เกี่ยวกับเรื่องโชคชะตา

เมื่ออาทิดก่อนอีฟๆจะบอกกับเราว่ามันเป็นช่วงดวงตก ซึ่งเราคิดว่า
มันเป็นจริงๆ หรือว่าพอเราคิดแล้วมันก็เป็นกันแน่ แบบว่าตอนนี้เรา
รู้ตัวว่าโชคร้ายอยู่ทุกวี่ทุกวัน มันอาจจะเป็นช่วงดวงตกจริงๆ เรื่องพวก
นี้ ไม่เชื่อห้ามลบหลู่ อิอิ แต่ตอนนี้อาจจะมีหลักการแลกเปลี่ยนเรื่อง
ของดวงด้วยรึเป่า?? เพราะตอนนี้เราก็รู้สึกดวงตกเหมือนกัน 555
เริ่มตั้งแต่เรื่อง take course feot ที่ต้องโดดเดี่ยวแล้ว วันต่อมา
ที่โดดติดๆกับก็เรื่องล้มตอนเล่นแบดที่มอ จนขากะน่องเขียวม่วงปั๊ด
ไปหมด หรือจะเป็นเรื่องที่ต้องทะเลาะกับคนในบ้านอย่างรุนแรงในช่วงนี้
แต่ถึงอย่างงั้น มันก็ต้องผ่านพ้นไป แง่งงงง คนเรามันมีโชคร้ายก็จริง
แต่ก็ต้องมีโชคดีบ้างเป็นของคู่กัน มีดำมีขาว มีจริงมีเท็จ
และแล้ว พวกเราก็ได้รู้ว่านั้นเป็นสัจจะของโลก 55 ประโยคคุ้นๆนะเนี่ย

เกี่ยวกับอารยธรรมล่มสลาย (ลอกคำเค้ามา)

คิดได้ไงคำนี้ โอ้วพระเจ้าจอร์จมันยอดมาก 555
หลังจากที่exteen down แปลว่าลง ลงไปในช่วงนึง และกลับมา
พร้อมกับสายน้ำที่ไหลออกจากตาและจากใจ ก๊ากกกก
ตอนแรกต้องบอกว่าช๊อคจริงๆ ช๊อคมากกกก ม่ายยย ถึง entry
เราจะหายไป2อันกะคอมเมนต์อีกนิดหน่อยก็เถอะ แต่ว่า ก่อนหน้านั้น
เราทำการอัพปรับblogครั้งใหญ่ไปนะ แล้วมานก้อ... ไม่เป็นไร
ตอนนี้ไม่แซดแล้ว แต่จะทำใหม่ แล้วคราวนี้ก้อ back up ข้อมูล
ไว้ทุกครั้ง ตามข้อแนะนำของปื่น แล้วก้ออย่างน้อยขอลงส่วนหนึ่งของ
entry เก่าที่ยังมีเก็บไว้ ให้ระลึกถึงการล่มสลายครั้งนี้ด้วยเถิด อิอิ

"ข้าแต่เทพไท้ทั่วทั้งถิ่นไทย
โปรดบรรดาลให้พ่อหลวงแดนสยาม
จักพลาดแผ้วผองภัยทุกโมงยาม
ฤทธิ์เกรงขามเป็นมิ่งขวัญปวงชนเอย"

เพื่อนๆเคยคิดกันมั้ยว่า ทำไมในหลวงของเราถึงไม่เหมือนกษัตริย์ชาติอื่น??
มีคนเคยบอกว่าคนไทยเมื่อเกิดมา จะรู้สึกว่ามีพันธะกับกษัตริย์ของตน
แต่เดิมที่กษัตริย์เปรียบเสมือนเจ้าชีวิต ความรู้สึกตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างกันสักมากน้อย
อาจเป็นเพราะสังคมที่แตกต่าง และสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมือนกัน
สังคมไทยส่งเสริมให้เด็กไทยทุกคนเคารพในสถาบันกษัติรย์
ตั้งแต่จำความได้ มีใครบ้างที่ไม่เคยได้ยินหรือร้องเพลงชาติไทย
หรือจริงๆแล้วพันธะแห่งกษัตริย์อาจจะหมายถึงสายใยความผูกพันก็เป็นได้
ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นตั้งแต่เกิดของชาวไทยทุกคน

เรื่องอัพเดทล่าสุด + อากาศหนาวโดนจายมากก

วันนี้อากาศดีมากกกก ลมแรง+หนาวสะใจ เพื่อนๆหาว่ามันบ้า ชอบอากาศแบบนี้ แต่มันได้จายจริงๆนะเนี่ย เฮ้อ เอาไปเลยร้อยเต็ม นานทีปีหนเนอะ ขอให้เป็นอย่างนี้อีกนานๆและมีทุกปีเถอะ สาธุๆๆ อิอิ

อากาศหนาวแบบนี้ทำให้เราเกิดอยากจะเล่นไอซ์สเก็ตขึ้นมาอ่ะเพื่อนๆ 555 เราจะมาชวนเพื่อนๆไปเที่ยวกันอีกแล้ว งานวันเสาร์ยังมาไม่ถึงเลยนะเนี่ย ทุกคนคงจะแอบด่า อีนี่ชอบชวนเพื่อหนีเที่ยวอยู่เรื่อย แต่เราจะไปหลังสอบเส็ดนะ ถ้าเกิดจะไปอ่ะนะ

ตอนแรกเราก็คุยเรื่องนี้กับตุ่นแล้วมันก็บอกว่า มีให้เล่น2ที่คือที่อิมสำโรงกับอิมลาดพร้าว หึหึ ตอนแรกเรากะจะไปลาดพร้าวเลยละ แต่พอคุยกะพ่อ พ่อก้อบอกว่าที่ลาดพร้าวมันปิดไปแล้วง่ะ แง่งงง ก็เลยเหลือแต่ที่อิมแถวบ้านแทน 55 ตอนแรกทีเราไม่อยากไปก้อเพราะกัวมันเถื่อนอ่ะ เพื่อนๆคงรู้สึกเหมือนกันรึเป่า แต่พ่อบอกว่าเด๋วนี้ใกล้ๆกรุงเทพก้อมีแต่ที่นี่ แล้วเค้ายังมีจัดแข่งกันบางทีด้วย ... แต่เราก้อไม่แน่ใจอ่ะ ใครมีข้อมูลช่วยบอกข่อยหน่อยเด้อ...

สุดท้ายแล้วเอารูปที่ถ่ายวันนี้มาให้เพื่อนๆดู สังเกตุได้ว่าลมแรง ผมปลิวได้ทรงใหม่กันหมดทุกคนโดยเฉพาะอีฟๆในรูปแรก 555

ขอเพิ่มเติมอีกนิด หลังจากเมื่อวานปิ่นๆให้เวปเกี่ยวกับGothic มา เราก้อได้พบ... โอ้วพระเจ้าทำไมมันเท่แบบนี้